Zoutwater- of chloorzwembad

Zout water of chloor: wat is het echte verschil?

Het water gaat door een zoutcel, een stapel gecoate titaanplaten in een heldere behuizing die een regelkast voedt met laagspanning. De stroom splitst het zout in het water om chloor te maken, dat desinfecteert zoals dat uit een tablet en daarna weer zout wordt. Er raakt niets op behalve de cel zelf; zout verlaat het zwembad alleen met het water, door spetteren, terugspoelen en regen.

De andere route is een verpakking. Gestabiliseerde tabletten in een drijver of een doseerunit, granulaat of vloeibaar chloor, met de hand toegevoegd of door een doseerpomp. Iemand koopt het, draagt het en bergt het op, en het chloor in het water stijgt als het wordt toegevoegd en daalt door zonlicht en zwemmers. Al het andere in het zwembad is hetzelfde: circulatie, filtratie, een pH binnen het bereik, een shock na een feest of een storm.

Hoe het water aanvoelt

Water uit een zoutwaterzwembad smaakt naar zout als je een slok neemt, maar minder dan je denkt: bij ongeveer 0,4% is het tien keer minder zout dan de zee. Veel zwemmers vinden het zachter voor huid en haar, en het heeft meestal minder van die scherpe geur die mensen chloor noemen, die van chlooramines komt, gevormd als chloor zweet en zonnebrand ontmoet, en niet van het chloor zelf.

Een chloorzwembad dat in balans is, met een werkend filter, ruikt ook naar bijna niets. Het gevoel is dus deel van de aantrekkingskracht van zout water en ook een kwestie van smaak; kun je bij kennissen in een zwembad van elke soort zwemmen voordat je beslist, doe dat dan.

Een week met elk

Met een zoutcel test je elke week pH en vrij chloor, en af en toe het zout, de stabilisator en de aflezing van de cel. De cel maakt alleen chloor als de pomp draait, dus de output is een instelling die je afstemt op de grootte van het zwembad en het seizoen, en de meeste regelkasten hebben een boost voor na een feest. Eén gewoonte verschilt: de chemie van de cel laat de pH stijgen, dus een zoutwaterzwembad heeft vaker zuur nodig dan een zwembad op tabletten, die zuur zijn en de pH verlagen, en veel eigenaren doseren het zuur automatisch.

Met tabletten of vloeibaar chloor test je dezelfde twee waarden en voeg je het chloor zelf toe. Tabletten zijn de makkelijke weg en een valkuil: elke gestabiliseerde tablet voegt cyanuurzuur toe, dat niet verdampt, en na een paar seizoenen werkt chloor niet meer op normale niveaus, zoals de onderhoudsgids waarschuwt. Een zoutcel voegt dat niet toe, dus de stabilisator stel je één keer in en test je één keer per jaar.

Een cel vraagt op zijn eigen manier om zorg. Hard water zet kalk af op de platen, dus controleer ze af en toe en reinig ze zoals de handleiding zegt, en een regelkast die weinig zout, weinig doorstroming of een versleten cel meldt, vertelt je iets wat een tablettenvoeder niet kan.

Wat elk kost, zonder prijslijst

Zout kost meer om te installeren en per maand minder om te draaien, zoals de kostengids het zegt, en dat is de hele som. De meerprijs aan het begin is de cel, zijn regelkast, het leidingwerk en de elektra om ze te plaatsen, en het zout zelf, 4 kg per kubieke meter: ongeveer 47 kg voor een plunge pool van 4 × 2,5 m, ongeveer 91 kg voor een zwembad van 6 × 3 m en ongeveer 175 kg voor een van 8 × 4 m, dat zijn twee, vier en zeven zakken van 25 kg. Prijzen van cellen en zout schommelen, dus vraag een leverancier om die voor jouw volume; deze pagina geeft alleen de hoeveelheden.

Daarna zijn de maandelijkse kosten het zout om te vervangen wat spetteren, terugspoelen en regen meenemen en de elektriciteit van de cel, tegenover elke week een tablet of een maat vloeistof. De vervanging komt elke vijf tot zeven jaar, als de platen van de cel op zijn. Bepaal de celgrootte naar het volume tot de waterlijn op de pagina van je plan, niet naar het tot-aan-de-rand-cijfer uit de folder, en ga een maat omhoog als het zwembad verwarmd is, door velen wordt gebruikt of onafgedekt blijft. Een zwembad waarin alleen van mei tot september wordt gezwommen, heeft minder maanden om de cel terug te verdienen dan een zwembad dat een gezin van april tot oktober draait. Beide sommen zijn aan jou, met je eigen tarieven.

Steen, metaal en afwerkingen: wat zout doet met de omgeving

Water dat op een terras spat, droogt op tot een korst. Bij chloor is die korst onschadelijk voor de meeste steensoorten, al is ze hard voor voegen, liners en afdekkingen; bij zout is het zout, en dat is wat natuursteen laat verweren. Als zout water door een poreuze steen zoals travertin of kalksteen trekt en opdroogt, laat het kristallen achter aan en onder het oppervlak die de steen laten afschilferen, ruwer maken en impregneermiddelen laten loslaten, en bij vorst gaat dat sneller. Impregneren helpt en moet worden vernieuwd, en een dichte steen, graniet of porselein, is veel beter bestand. Van de copings die de designer biedt, is travertin degene die het hardst geraakt wordt en graniet degene die er bijna niets van merkt; beton zit ertussenin en hangt af van de samenstelling en de impregnering.

In de spatzone vindt zout ook zwak staal: de ladder, de leuning en hun huls, de verlichting, de railsystemen van de afdekking, de schroeven in een skimmerdeksel. Vraag om roestvast staal AISI 316; 304 krijgt binnen een paar seizoenen roestvlekjes, zoals de trappengids zegt, en een ladder die in het terras verankerd zit, is duur om te vervangen. Apparatuur in de technische ruimte is uit de spatzone maar niet uit het zout, dus vraag elke fabrikant of zijn pomp, filter, warmtepomp en kleppen geschikt zijn voor zout water. Een garantie die het uitsluit is een reden om voor chloor te kiezen.

Pleister, tegels en glasvezel redden het over het algemeen met zout op zwembadniveau, en de maker van een liner zal het zeggen. Vraag hoe je afwerking zich houdt voordat je koopt, want de bouwgids zegt je dat te doen. Kijk daarna naar de tuin: zout spatwater en terugspoelwater doen het gazon en de beplanting geen goed, en op sommige plaatsen beperken de regels waar gezouten water mag worden geloosd, dus vraag het na.

Koud water, en de maanden dat je niet zwemt

De meeste zoutcellen maken weinig of geen chloor in koud water, onder ongeveer 10–15 °C, en de handleiding van de fabrikant zegt waar. In een zwembad dat in voor- en najaar wordt gebruikt, of door een milde winter open blijft, houdt de cel op de desinfectant te zijn precies als er een afdekking op ligt en het water stilstaat, dus je hebt voor die maanden een andere route nodig: een tablettenvoeder of met de hand gedoseerd vloeibaar chloor. Beide hebben is geen grote last, en het zwembad winterklaar maken werkt voor een zoutwaterzwembad hetzelfde als voor elk ander.

De cel hangt ook af van de pomp. Ze maakt alleen chloor zolang er water stroomt, dus een stilgevallen pomp, een verstopt filter of een afgeslagen stromingsschakelaar betekent helemaal geen desinfectant, terwijl een zwembad op tabletten alleen iemand nodig heeft die het doseert. Dat telt het meest als je weg bent.

Wat het beslist in de technische ruimte

De keuze wordt aan de tekentafel gemaakt omdat de cel in het leidingwerk zit. Ze zit in de retourleiding na het filter en de verwarming, waar het water schoon is, in een recht stuk met ruimte om haar eruit te halen, met een stromingsschakelaar, een bypass als de fabrikant erom vraagt, een kraan en een afvoer om haar te spoelen, en netstroom voor haar regelkast binnen bereik van de kabel. Een zwembad dat voor tabletten is ontworpen, heeft daar niets van nodig.

PoolPlanner tekent het zwembad, de rand, de treden en het terras, niet de technische ruimte, dus dit hoort in de opdracht die je de bouwer geeft: ruimte op de wand bij de retourleiding, een vrij geaard stopcontact en de cel dimensioneren op het volume tot de waterlijn. Twijfel je, plan dan voor de cel en plaats haar als je het weet; dat is veel goedkoper dan een leiding verleggen.

Plan ook de andere route. Wat je ook doseert, de verpakkingen hebben een eigen plek nodig, en de etiketten zeggen hoe je ze bewaart: chloor en zuur gescheiden, van de grond, rechtop en geventileerd.

Welke je kiest

Kies een zoutcel als het zwembad het grootste deel van het seizoen wordt gebruikt, als je van stabiel water houdt en geen verpakkingen wilt dragen, en als de omgeving van graniet, porselein of afgesloten steen is en het hang- en sluitwerk van 316 roestvast staal. Kies tabletten of een doseerpomp als het zwembad klein is of een paar maanden per jaar wordt gebruikt, als de omgeving natuursteen is waar je van houdt, of als het budget krap is. Beslis het in elk geval voordat het leidingwerk is getekend: de cel heeft een plek in de leiding en een stopcontact nodig, een chloorzwembad niet.