Planowanie basenu do pływania

Ustal, czym dla was jest pływanie w długościach

Basen do pływania może znaczyć dwie różne rzeczy. Pierwsza to prawdziwy trening: trzy–cztery sesje tygodniowo, po 800 m do 2 km, z techniką i tempem, które mają dla ciebie znaczenie. Druga to pływanie dla ruchu: równe dwadzieścia minut, kilka razy w miesiącu, głównie latem. Obie motywacje są dobre i prowadzą do różnych basenów.

Basen treningowy warto optymalizować bez litości — długość ponad wszystko, spokojna woda, nic w torze, sezon z ogrzewaniem. Basen do ćwiczeń może być rodzinnym basenem, który ma po prostu czysty odcinek 10 m wzdłuż jednej krawędzi — tańszy i znacznie bardziej towarzyski. Najpierw zdecyduj, który z nich budujesz: dalej wszystko jest wymianą między ogrodem, budżetem i kosztami użytkowania.

Długość: jak każda liczba pływa

Rytm ruchu zaczyna się około 10 m. Poniżej tego zawracasz, zanim się ułożysz, i pływanie zamienia się w interwał bez względu na zamiar. Przy 12–15 m czujesz ciągłość: przeciętny pływak pokonuje 12 m w około piętnaście sekund, więc nawroty są częste, ale przestają przeszkadzać. Od 20 m w górę to już nie basen ogranicza, a 25 m to długość sportowa.

Policz to w długościach, nie w metrach, a wybór stanie się namacalny. 1 km to 83 długości basenu 12 m, 67 w basenie 15 m, 40 w basenie 25 m. Jeśli ta liczba cię przeraża, zbuduj najdłuższy basen, na jaki pozwala ogród. Jeśli naprawdę nie przeszkadzają ci nawroty, basen 12 m posłuży przez dekady i kosztuje dużo mniej w budowie, ogrzewaniu i przykryciu. Prostokąty 12 × 4, 15 × 4 i 18 × 4 w naszej bibliotece planów to klasyczne formaty do długości — otwórz jeden w narzędziu projektowym i dopasuj go do swojej działki.

Mierz długość, która się liczy: między wewnętrznymi licami ścian na linii wody. Zwój pokrywy schowany w niecce zabiera z pływania 40–60 cm, a wystające obrzeże jeszcze kilka centymetrów. Jeśli pływanie ma mieć 12 m, powiedz wykonawcy dokładnie to.

Szerokość i koszt dodatkowej szerokości

2,5 m wystarczy dla jednej osoby. Daje około metr czystej wody po obu stronach normalnego ruchu ramion, więc nie obijasz się o ściany, a fala nie wraca natychmiast. Poniżej 2,2 m turbulencje robią się wyraźne po kilku długościach — czujesz, jak basen ci oddaje.

Dwie osoby obok siebie potrzebują 3,5–4 m. Zanim to wpiszesz, zobacz, co to robi z resztą projektu. Basen 15 m o szerokości 2,5 m ma około 50 m³; ten sam przy 4 m ma 81 m³. To o 60% więcej wody do ogrzania, większa powierzchnia strat, większa pompa ciepła i większa pokrywa — na zawsze, nie tylko przy budowie.

W większości domów drugi tor używa się kilka razy do roku. Jeśli to brzmi jak u was, budżet na szerokość przełóż na długość: basen 18 × 3 m ma podobną objętość jak 14 × 4 m, a pływa się w nim znacznie lepiej.

Każdy dodany metr długości poprawia pływanie; każdy dodany metr szerokości podnosi koszty basenu na resztę jego życia.

Jedna głębokość, na całej długości

1,35–1,4 m od końca do końca. To na tyle głęboko, że dłoń nie ociera dna przy chwytaniu wody, a stopy mijają je przy kopnięciu, i na tyle płytko, by stanąć i porozmawiać bez szukania płytszej części. Basen do długości nie potrzebuje głębokiego końca: to tylko więcej wody do ogrzania i skos do przepływania.

Wybierz 1,4–1,5 m, jeśli ktoś w domu robi nawroty koziołkowe, bo potrzeba miejsca nad dnem i ściany, na której oprzesz obie stopy. Skoki na główkę wymagają 3,5 m lub więcej i nie mają miejsca w prywatnym basenie do długości — powiedz to raz, głośno, i projektuj odpowiednio.

Stała głębokość upraszcza też wszystko inne. Niecka jest prostsza, pokrywa leży równo, robot nie wspina się po skosie, a woda ma tę samą temperaturę na obu końcach — czujesz to po dwóch długościach.

Spokojna woda to efekt projektu, nie szczęścia

W wąskim basenie przeciwnikiem jest twoja własna fala. Każde pociągnięcie wysyła ją do ściany, ściana ją odbija i w 2,5 m szerokości fala krzyżuje się i wraca do ciebie w kilka sekund. Przez 40 długości to różnica między pływaniem a szarpaniną.

Rozstrzygają to dwie decyzje. Pierwsza to krawędź: przelewowa (deck-level) pochłania fale w rynnę obwodową zamiast je odbijać, co w basenie do długości jest zyskiem treningowym, nie estetyką. Basen ze skimmerem, z 15 cm wolnej burty, odbija falę od twardej ściany — da się pływać, ale to czujesz. Druga to zasilanie: dysze w dnie albo nisko w ścianach, skierowane wzdłuż basenu, a nie w poprzek, tak by cyrkulacja nie spychała cię na bok na co drugiej długości.

Trzecia, tańsza decyzja to miejsce na pokrywę. Zwój leżący w wodzie na końcu to i przeszkoda, i generator fal. Umieść go w studzience lub ławce odlanej razem z niecką.

Nic w torze

Basen do długości powinien być pustym prostopadłościanem wody. Schody należą w róg albo na tę ścianę czołową, z której wchodzisz i na której nigdy nie zawracasz; drabinka wygląda mniej hojnie, ale zostawia tor zupełnie czysty i kosztuje grosze. Półka słoneczna (tanning ledge) pasuje do innego basenu, ewentualnie do poszerzonej zatoki na jednym końcu — nigdy wzdłuż toru.

Lampy montuj w długich ścianach, nie w czołowych. Oprawa w ścianie czołowej jest dokładnie tam, gdzie patrzysz przy każdym oddechu i odbiciu, i oślepia przez połowę każdej długości. Poręcze, jeśli je chcesz, daj przy wejściu, nie na ścianie do nawrotów: dłoń trafiająca w poręcz z rozpędu to jedyna naprawdę niebezpieczna rzecz w inaczej bezpiecznym basenie.

Ściany, nawroty i linia na dnie

Twoje stopy spotykają ścianę do nawrotów tysiące razy w sezonie, więc wykończenie ma tu największe znaczenie. Płytka lub gładki, dobrze zatarty tynk są przyjazne dla skóry; szorstkie lub piaszczyste wykończenie zetrze czubek palca u stopy w kilka tygodni. Obie ściany czołowe utrzymaj naprawdę pionowe — pochyła ściana nie daje oparcia — a obrzeże zlicuj lub cofnij, bo wystający kamienny nos nad wodą to coś, w co uderza się dłonią.

Ciemny pas płytek, szeroki na 20–25 cm, środkiem dna to najtańsze ulepszenie całego projektu. Płyniesz prosto bez unoszenia głowy i wiesz, gdzie jest ściana, zanim do niej dopłyniesz. Dodaj krótki poprzeczny pasek przy każdym końcu i masz prawdziwą linię celowania za cenę kilku płytek.

Gdy brak długości: przeciwprąd

Jeśli ogród nie da 10 m, jednostka przeciwprądowa w basenie 5–7 m daje nieskończone pływanie w miejscu. Mocna jednostka przetłacza rzędu 50–75 m³ wody na godzinę przez szeroką dyszę i pobiera 2–3 kW, gdy pracuje. Tanie dysze dają wąski, szybki strumień, z którym się zmagasz zamiast w nim płynąć; to ten zakup, w którym dobra wersja to inny produkt, nie po prostu lepszy.

Przetestuj ją, zanim zaprojektujesz wokół niej basen. Niektórzy wchodzą w rytm w ciągu dziesięciu minut i nie tęsknią za prawdziwym torem; inni nie przechodzą obojętnie obok stania w miejscu, hałasu albo tego, jak przepływ karze asymetryczny styl. Dwadzieścia minut w salonie pokazowym odpowiada na pytanie, na które specyfikacja nie odpowie.

Matematyka użytkowania jest przyjazna. Basen 6 × 3 m przy 1,35 m to około 24 m³ — mniej niż połowa 15 m toru — więc szybko się nagrzewa, trzyma ciepło pod pokrywą i utrzymuje temperaturę do pływania przez długi sezon. Jeśli celem jest pływanie cztery poranki w tygodniu, to może być warte więcej niż 12 m, których nie dało się zmieścić.

Co zwykle idzie źle

1. Mierzenie długości po zewnętrzu

   Na rysunku jest 12 m, niecka ma 12 m, a pływalne wychodzi 11,3 m, gdy swoje zabiorą kieszeń na pokrywę i obrzeże. Uzgodnij na piśmie długość czystej wody, zanim ktoś zacznie kopać.

2. Stopień przy ścianie nawrotowej

   Odbiera pół metra pływania na każdej długości i stawia twardą krawędź dokładnie tam, gdzie trafiają stopy. Schody daj w róg albo na tym końcu, z którego wchodzisz i na którym nigdy nie zawracasz.

3. Zwężanie, żeby wydłużyć

   Przy 2 m szerokości własna fala spotyka cię na środku i ruch nigdy się nie układa. 2,5 m to minimum; dodatkową długość znajdź gdzie indziej niż w szerokości.

4. Lampa w ścianie czołowej

   To to jedno światło, w które patrzysz wprost — przy każdej długości, przy każdym oddechu. Tylko na długich ścianach, i tak nisko, żeby snop przechodził pod pływakiem.

5. Ogrzewanie długiego basenu bez pokrywy

   Basen do pływania to głównie powierzchnia, a przez powierzchnię ucieka ciepło. Bez przykrycia pompa ciepła przez cały sezon tylko odrabia to, co noc zabrała.